نـــــصب آگـــهی پــیگرد قـــانونی دارد

آخر نوشت

delet — Sat, 01 Mar 2008 11:57:18 GMT

آدمها از وقتی پا تو این دنیای خاکی گذاشتن مدام تو حرکت بودن.بعضی ها رو به جلو ، بعضی ها در جا و بعضی ها رو به عقب.حالا نمیگم ما جزء کدوم دسته ایم ( یه چیزی تو مایه های عاقلان دانند).منم دور از جون بشریت مثل انسال(جمع نسل) گذشته چیزی رو شروع کردم که یه زمانی داشت به یه جای مشخص میرفت.ولی کم کم جاده ها آسفالت شد؛جاده های آسفالت شده تخریب شد، از وسط خونه ها اتوبان زدن و ...

وقتی وسطای راه تابلوی نا کجا آباد ۱۵ کیلو متر رو دیددم تازه فهمیدم کی به کیه !شایدم چی به چیه! خواستم برگردم دیدم میگن " مشترک گرامی مخ شما کشش چرخش ۱۸۰ درجه را ندارد، لطفا بیخودی زرزر نکنید" . به قول دیوانه ی عاقل "چراغی در دست و چراغی در دوردست به جنگ سیاهی میرویم" اصلا به ما چه کی به کیه! از قدیم گفتن پایان شب سیاه سفید است پس بیخودی لامپ روشن نکنید.

اینها که گفتم ربطی به اینی که الان میخوام بگم نداره، شایدم داره(همه چیز ممکنه) تیر 85 شروع و اسفند۸۶ هم تموم شد.

تو این مدت با بچه های باحالی آشنا شدم.خیلی چیزها ازشون یاد گرفتم.نمیدونم برای اخرین پست معمولا چی میگن ولی فقط میگم:خداحافظ و ممنون که بعضی هاتون خوندید نوشته هام رو.

من و راهی که باید...

delet — Sat, 10 Nov 2007 06:27:18 GMT

ما در خیابان راه میرویم و به هیچ چیز جز آنکه باید فکر نمیکنیم.اما این موشهای صحرایی اهلی شده روانمان را بدجور پریشان کرده اند.ما هر چه زور میزنیم هیچ جایی را پیدا نمیکنیم که گربه نره هایش گربه های مثلا نر را به جرم کشیدن بوی موش مجازات کنند.ما حتی به دنبال دلیل نیز گشتیم.ما فکر میکنیم این ابر گربه ها مسئول تله موشهای نیمه اوتوماتیک هستند.

در حالی که مسئله به آن مهمی را تقریبا حل کردیم با مردی مواجه میشویم که انگار از دیار ما نیست.شاید هم باشد و ما او را ندیده ایم ، آخر او افسرده است.خود را به زمین میکوبد و گریه میکند.مردی با سنی حدودا چهل ساله چرا باید چیزی مصرف کند که اینجوری او را درمانده نشان دهد.آدم فکر میکند از دنیا سیر شده و گریه هایش با صدای یلند آدم را یاد فیلم هایی می اندازد که در آن مرد فیلم واقعا کم آورده.اما آنچه ما میگوییم در فیلم هاست.اگر هم واقعی باشد مال کشورهای بیگانه است.همان ها که آن فیلم ها را میسازند.ما در اینجا جمشید هاشم پور را داریم که آخر کچلی است هر کس او را ببیند دیگر مشکلاتش خود به خود حل میشود .مردی که به تنهایی تمام نیاز های یک جوان را تامین میکند. این کچلی مهم است، خیلی هم مهم است.حتی یادمان است یک بار زن امین حیایی که که خودش بی حیاست سرش را از ته کچل کردو بدون پوشش های برزنتی در فیلم دیده شد و مقداری از ملت کله کچل ندیده را خوشحال کرد.البته هیچ کس به او جایزه نداد ولی حتما روزی این کار را خواهند کرد.

در حالی که این اراجیف را از یک طرف مغزمان به طرف دیگرش هل میدهیم صدای چرا گفتنهای مرد بلند تر میوشد.ما داریم سعی میکنیم که به خودمان بقبولانیم که در جایی که ما زندگی میکنیم ملت کچل نیز از زیستن سیر میشوند دلشان چند صد گرم مرگ میخواهد.

ما دیگر فکر نمیکنیم که آن مرد چیزی مصرف کرده.زیرا او بلند شد و از چند هزار نفری که دوره اش کرده بودند و بدون تهیه بلیط فیلم میدیدند به خاطر قطع ناگهانی جزئیات زندگیش عذر خواهی کرد و در حالی که نفسش با دنده سنگین از قفسه سینه اش خارج میشد آرم آرم دور شد.

گیج نوشت : آنچه از مرد کچل نوشتیم روایتی تخیلی بود از آنچه که در واقعیت رخ داد.شما نیز چون من فراموش کنید و همچنان تصور کنید که همگان خوبند.

گم شده در راهی آشنا

delet — Mon, 05 Nov 2007 10:14:18 GMT

روزي که تنها رهگذر خيابان من بودم ، باران تنها براي من ميباريد

و من، در هجوم افکار آلوده

در تراکم طلوع کثيفي ها

در روزگاري که تعداد سنگ قبر هايش بيشتر از خانه اي براي زيستن است

در ميان انعکاس ناله هاي بيصدا

در زير آسماني که خورشيدش فقط به هنگام تولد و مرگ ديده ميشود

گم شده در راهي که رفتنش بوي ماندن ميدهد

به دنبال جايي براي پنهان کردن تو ميگشتم

به دنبال نيستي که هست را فرياد کند

به دنبال چاره اي براي وحشت روح سرگردان در مقابل خاطرات خويش

به دنبال رسيدن به آنسوي لبخند

به دنبال زنداني که خود را در آن آزاد سازم

تا بمانم و زندگي کنم در جايي که هيچ ناداني را راه نميدهند

به دنبال جايي که با خود صلح کنم.

آري

در تراکم افکار آلوده

به دنبال جايي براي پنهان کردن تو ميگشتم

و اين منم

من؛ با هزاران من ديگر که تنهاييم را تکرار ميکنند

و تو

تو پنهان نميشوي

هستي

هستي و اي کاش نبودي

اي کاش نبودي ، تا صداي قدم زدن شبانه ام شبيه فرمان اعدام آن بيگناه نميشد

تو پنهان نشدي و من!

گريستم

گريستم براي خيابان هايي که مرا از تو دور ميساخت و شايد هم روزي مرا به سوي تو بازميگرداند!

گیج نوشت:ما فکر میکنیم ننوشتن آنچه در طور روز به آن میفکریم و آنچه که ما را میگیجاند کار بسیار مهمی است و احتمال میدهیم کارمان اندازه یک دایناسور منقرض نشده بزرگ باشد.این را جدی گفتیم !

من و من!

delet — Thu, 25 Oct 2007 14:53:18 GMT

من و من! عجب جمله مزخرفی!

با این حال ما چهار ساله شدیم.

گیج نوشت: نیمه های شب بود. نگاهای به آینه انداختم و....

یادم نبود هنوز خودمم ، آینه رو شکستم!

من و ...

delet — Sun, 14 Oct 2007 07:03:18 GMT

پارسال بود که دیدمش.کنار دریا بود؛سرش رو انداخته بود پایین و داشت به شن و

ماسه کنار دریا نگاه میکرد.

داشتم براش از سختی کوه حرف میزدم، شلوارش رو کمی بالا زد و رفت به طرف

دریا، کمی آب به طرفم پاشید و گفت: حرف ادمها مثل این آب سسته! گفتم:ولی

بعضی...حرفم رو قطع کرد و گفت: قبلا تا نوک قله رفتم!

خون، سرخ یا سیاه

delet — Sun, 07 Oct 2007 17:37:18 GMT

گفت:میناسیش؟

گفتم:آره

گفت:چند سالش بود؟

گفتم:خدا بیامرزدش!

پرسید:میدونستی؟

گفتم: خودت میگی بود!

گفت:خود کشی کرد!

گیج نوشت :سرگئی یسه نین با قلم تراش مچ خودش رو در جایی به اسم انگتلر میبره و خودکشی میکنه ۰ در آخرین لحظات با خون خودش خطاب به معشوقه اش چنین مینویسه:

در این زندگی،مرگ چیز تازه این نیست

اما زیستن هم تازه تر از آن نیست!

مایاکوفسکی از خود کشی یسه نین اندوهگین میشه و شعری دردمندانه به نام"به سرگئی یسه نین" میگه:

اگر انگتلر فقط کمی مرکب داشت ،تو ناچار نمیشدی رگهایت را باز کنی!

چرا شمار خودکسی ها رو فزون کنیم؟

چرا تولید مرکب را ، تنها ، افزون نکنیم؟{از کتاب زاده اظطراب جهان}

گیج نوشت:این روزها همه جی بوی خودکشی میده ! به سرم زده نوشتن با مرکب سرخ رو امتحان کنم!

سیب زمینی ، عشق و کشک

delet — Fri, 28 Sep 2007 18:57:18 GMT

امشب بد جوري نوشتنمان مي آيد.اصولا هر موقع سرمان گيج بره و به درو ديوار به چشم مرغ بريان نگاه کنيم مخيله مان طوري ما را ميفشارد که گويي مَ....!{بيخيال}.

اين که ميگن عامل اصلي طلاق ازدواجه و استعمال سيب زميني( کبابي ، سرخ شده ، خلال شده ، با زبون خوش، زوري...!)از عوامل اصلي خنثي شدنه بالا خونه آدمها است و ايضا عامل از بين رفتن همه حس هاي بشريه، از چشايي و گوشايي بگير تا لامسه و خامسه و زبونم لال احساس نصف بچه هاي محل به دختر ممد فرنگيز خام اينا، راست ميگن.

با اين اوصاف هي به اونجايمان فشار مياريم تا يه فاز مثبت يا منفي از گرمي تاير ملت مايه دار نصيبمان بشه.شايد فرجي شد و قروني که سيب زميني دنبالمان مي کرد از هر راه ممکن قصد ورود به سيستم گوارشي، عصبي ما رو داشت رو فراموش کنيم.فعلا که غرامتي نصيب نشده تا ببينيم بعدا چي میشه!

گيج نوشت: الان از يکي از جوامع مجازي آمديم بيرون.در اثر برخور با يک عدد جنس مخالف احساس عشقمان متحول شد( يعني يادمان آمد که روزي ما هم ..)و فهميديم که سيب زميني به آنجايمان کاري نداشته.

گيج نوشت: بابت موضوع بالا اندکي بييشتر از خيلي خوشحاليم.به همين مناسبت کامنت هاي اين پست بدون تاييد آره. باشد که روزي رئيس جمهور شويم.

گيج نوشت: آخ ببخشيد .يادم رفت بگم، من با اين حرف مارک تواين موافقم که بشر جز ماشين چيزي نيست! و احساس هايي مثل عشق ، نفرت ، فدارکاري ،...همشون کشک مطلق تشريف دارن،پس بيخيال!

و این منم...

delet — Fri, 21 Sep 2007 00:44:18 GMT

از قدیم گقتنم کوه به کوه نمیرسه ، ولی از وسطش تونل میزنن!

در راستای عمل ناشایست مدیریت خوش تیپ و محترم بلاگفا که پسونده

.irرو به امکانات نداشته بلاگفا اضافه کردن، اینجانب من در یک اقدام ضد تروریستی قصد جانفشانی در راه " وبلاگ خوبی بود، به من هم سر بزن " رو دارم.

فلذا از همین الان یعنی نیم ساعت مونده به بیداری ملت و خوابیدن من شروع به کار مجدد وبلاگ که به زور تعطیل شده بود رو اعلام میکنم.

از تمام کسایی که تو این مدت ایمیل فرستادن و گفتن که از تعطیل شدن وبلاگ خوشحال شدن بی نهایت تشکرمندم امیدوارم این یکی آدرس که مطمئنا مثل قبلیه مشکل اخلاقی نداره و هیچ رقمه 18- نیست فیلتر نشه.

در ضمن ورود مجدد خودم رو در حالی که همه رفتند کسی دورو برم نیست رو به دنیای بن بست وبلاگ نویس ها صمیمانه تبریک میگم و ضمن باز کردن چند عدد نوشابه و ماالشعیر بدون الکل آرزوی شبی آرام همراه با گرد و غبار محلی و بارش برف و باران رو دارم .امیدوارم تعرفه های اینترنت به همبن زودی گاز سوز بشه.

پ ن : از این به بعد به جای واژه بیگانه پی نوشت میگیم " گیج نوشت "

گیج نوشت: فعلا نداریم!

تاریخ و زن

delet — Wed, 04 Apr 2007 19:24:18 GMT

در اینکه زنان همواره مورد ظلم قرار گرفته اند شکی نیست.تاریخ چهره زنان را بسیار حیوونکی نشان میدهد . در بسیاری موارد ، این موجودات ظریف کمی بیشتر از گربه ای که توسط چند پسر بچه دنبال میشود؛ آخی ،نازی، الهی بمیرم و...!دیده میشوند. . با توجه به حساسیت بالای موضوع سعی بر چپاندن گوشه ای از تاریخ کردیم که:

نگاهی جدی گونه به طرز رفتار ملل در طول تاریخ ، با زن

پیش از عبور انسان از دروازه تمدن زن دارای هیچگونه ارزش و حقوقی اعم از حقوق انسانی ، سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی نبود . اقوام و ملتها، حتی ادیان و مذاهب به دیده ی حقارت و پستی به زن نگاه میکردند.چناچه حقی از او پایمال میشد قدرت بازستادن حق خویش را نداشت. زن در میان ملتها و اقوام آن عصر ، حتی ملل متمدن و پیشرفته آن روز هم ارزش چندانی نداشت. در یونان او راموجودی پلید دانسته وی را مانند چهار پایان و حیوانات به فروش میگذاشتند و تنها از او برای تولید مثل استفاده میکردند. هرگاه زنی نازا یا ناقص زا بود او را میکشتند و برعکس زنانی که فرزندان قوی بنیه میزائیدند محترم داشته و او را از همسرش برای تولید مثل به عاریه میگرفتند.رفتار رومیان نیز بهتر از یونانیان نبود.آنها نیز زن را مظهر صفات شیطانی دانسته و سخت تحقیر میکردند. رومیان، چه مرد و چه زن حق داشتند هر کدام چندین زن یا شوهر داشته باشند

در آفریقا نیز وضع چندان جالب نبود,کشور متمدن و باستانی فراعنه رفتاری بد تر از جنوب اروپا داشتند. در تاریخ آمده که در مصر هر گاه آب رود نیل نقصان پیدا میکرد دختری را زینت کرده و به امواج نیل می سپردند و معتقد بودند که با این قربانی آب رود زیاد خواهد شد.در بعضی از جزایر آفریقا زنان را مانند گله ی حیوانات به معرض فروش میگذاشتند و در برخی مواقع از آنها به جای گاو برای شخم زمین استفاده میکردند. در آفریقا اهمیت یک تخم مرغ از یک زن بیشتر بود.اگر دختری تخم مرغی را از روی سهو به زمین انداخته و میشکست او را میکشتند.آفریقایی ها در آن دوران به راحتی زنان را میکشتند و حتی از آنان برای تغذیه نیز استفاده میکردند. انها در مجالس و مهمانی های خود بیشتر از کباب گوشت دختران استفاده میکردند و از آن گوشت به یکدیگر تعارف میکردند زیرا یکی ار غذاهای لذیذ محسوب میشد.سر ساموئل بیکر سیاح معروف انگلیسی نقل میکند که در مهمانی شرکت .کرده که طعام آن از گوشت زنان و دختران سیاه پوست آفریقا تهیه شده بوده!

مقام زن در هند هم دسته کمی از سایر کشور ها نداشت.در هند زن کنیز مرد به حساب می آمد و در قمار باخته میشد.بعد از مرگ شوهر اگر خودسوزی نمیکرد باید در همان خانه کنیزی میکرد.حتی در قانون قدیم هند آمده که قضا و قدر حتمی ، طوفان ، جهنم ، زهر افعی ، مار کشنده ، آتش سوزنده و...هیچ کدام بدتر از زن نیست

در کشور چین زن را پست تر از حیوانات میدانستند؛عده ای از آنها پاهای دختر را از سنین کودکی در کفشهای فلزی قرار میدادند و عقیده داشتند که دختر زودتر به خانه شوهر خواهد رفت.کنفسیوس فیلسوفی که پنج قرن قبل از میلاد می زیسته است گفته:مرد حاکم زن بوده و اراده او برتر از اراده زن است و بعد از مرگ شوهر اختیار او به دست اولاد و اگر اولاد نبود به دست خویشان شوهر است.

در استرالیا نیز وضع چنین بود و به معاملات چهار پایان توجه بیشتری میشد تا به معامله روی زنان و دختران.استرالیایی ها زنان و دختران را به راحتی می کشتند و از خون انها تغذیه می کردند

در ایران نیز زنان از بسیاری از حقوق اجتماعی محروم بودند و در بعضی مواقع با محارم خود ازدواج میکردند. از جمله بهرام چوبین که خواهر خود را به زنی گرفت، یزد گرد دوم دختر خود را به زنی گرفته بود و یا کوروش پادشاه هخامنش خاله خود را به زنی داشت(همزمان با پادشاهی تومروس پادشاه زن آذربایجان).در ایران آن دوران داشتن زنان استقراضی معمول بود.

مقام زن در میان ادیان صاحب کتاب آنروز هم چندان تعریفی نداشت؛تنها به یک نمونه دعای قوم یهود اشاره میکنیم که میگوید:تبارک الله خالق و سلطان عالم که مرا زن نیافریدی.در کتاب یهود آمده که شهادت و سوگند زن مورد قبول نیست و زن را تلخ تر از مرگ دانسته و مرد صالح و شایسته را مردی میداند که زن نداشته باشد!

درعصر جاهلیت ،اعراب نیز برای زن ارزشی قائل نبودند و او را در ردیف حیوانات می دانستند و آنها با شتر عوض میکردند.زن در عصر جاهلیت از ارث محروم بود. زنان اعراب در موقع وضع حمل به بیابان می رفتند ،گودالی حفر کرده سر آن می نشستند ؛ اگر نوزاد پسر بود آن را با هلهله به خانه میبردند؛در صورتی که دختر بود در همان چاله زنده به گور می کردند.!

به غیر از پست شمردن زنان و دختران در آن دوران ، دختر کشی در بین اعراب به دو دلیل رایج بود ؛یکی در اثر فقر و دیگری چون قبایل عرب همیشه با هم در جنگ و دعوا بودند در موقع پیروزی دختر ها را به یغما میبردند و تجاوز میکردند پس اعراب دختر ها را زنده به گور میکردند تا به دست دشمن اسیر نشوند.از جمله قیس بن عاصم یکی از اشراف عرب در یکی از اختلافات قومی دوازده تن از دختران خود را زنده به گور میکند از همین قیس نقل میشود که سیزدهمین دختر وی که مادرش او را به بیرون از قبیله فرستاده بوده بعد از مدتی بازمیکردد که پدرش چون او را میشناسد به ناله و تطمیع زن خود توجهی نکرده و او را هم زنده گور میکند.سالها بعد که قیس پیر و فرتوت شده و اسلام اورده بود ماجرا را برای پیامبر نقل میکند

که پیامبر بسیار محزون میشود و از قیس میخواهد که سیزده کنیز از کنیزان خود را آزاد کند. بعد از ظهور اسلام وضعیت زنان در شبه جزیره دگر گون میشود .اسلام در بین مرد و زن تفاوتی قائل نمیشود و به زن اجازه کسب علم و دانش را میدهد.

در کتب مسیحیت آمده:زیرا که مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است!مرد به جهت زن آفریده نشده بلکه زن برای مرد آفریده شده. زن را اجازت نمیدهیم که تعلیم دهد یا بر شوهر خود مسلط شود بلکه در سکوت بماند.آدم فریب نخورد بلکه زن فریب بخورد و در تقصیر گرفتار شود!

حالا بعد ازخوندن این نوشته ها چند سوال پیش میاد که:(جدی نگیرید)

چرا مردها با کف گرگی از زنان استقبال میکردند ؟

آیا زنان در آن دوران هم سر مهریه چونه میزدن؟

قیمت هر سیخ کباب زن با دوغ در آن دوران چقدر بود؟

آیا علت انقراض۱۵ نوع ماهی زینتی رود نیل انداختن زنان به آب نیست؟

چرا با وجود راهی مناسب جهت شخم زمین ، کشاورزی مکانیزه شد؟

چرا اصل مهم حیات که در قانون هند نیز آمده رو به فراموشی است؟

آیا خون های خورده شده توسط استرالیایی ها قبل از خوردن آزمایش میشد؟

با وجود این همه مرد که به زور شایسته شدن ،دلایل عدم تقدیر از مردان شایسته امروز چیست؟

چه راهی برای مد شدن دوباره کفشهای فلزی چین باستان وجود دارد؟

آیا رفتار مردان ناشی از عدم وجود یک مربی کنگفو برای آموزش زنان نیست؟

چنین رفتار هایی خاص یک منطقه خاص نیست و تقریبا تمام مردم جهان با زن چنین برخوردی داشتن ؛آیا زن و مرد نمیتونن با هم سازگار بشن؟

برای اینکه زیاد ذهن شما رو درگیر نکنم سوال آخر رو با یک داستان جواب میدم.

مینویسند در سالهای خیلی دور مردی برای دیدن پیر و مراد خود با زحمت و مشقت فراوان خود را به شهری رسانید که پیر در ان ساکن بود .پس در خانه پیر رفت و در حالی که جانش لبریز از شوق و شور دیدار ،پس از تحمل آن همه نا ملابمات و سختی ها بود دق الباب کرد تا پیر را زیارت کند.

عجوزه ای پیر و فرتوت در را به روی مرید باز کرد و گفت چه میگویی ؟

مرید شمه ای از سختی های راه را برای زن که عیال پیر بود نقل کرد و اظهار داشت که آمده ام پیر و مرشدم را ببینم.زن عصبانی شد و گفت چه نادانی که اینهمه راه آمدی تا این پیر خرفت را ببینی؟مرید دست از طلب برنمیداشت و زن همچنان در درگاه ایستاده بود و می گفت از این زندیق چه میخواهی؟مرید طلب پیر میکرد و زن فرتوت به بدگویی میپرداخت.سر انجام زن راضی شد و گفت که پیرت به بیابان رفته تا هیزم بیاورد.مرید به طلب مراد به صحرا رفت و از دور پیر را در حالی که پشته هیزم بر شیری نهاده و ماری را به عوض شلاق به دست دارد دید.

مرید نزدیک شد و ماجرای سفر خود و برخورد با آن زن کذایی را برای وی نقل کرد نزدیک شهر پیر ، شیر و مار را مرخص کرد .مرید گفت: اینهمه کرامات و مقامات معنوی را از چه طریق به دست آوردی؟ پیر کمی ساکت شد، آهی کشید و فرمود: از سازگاری با آن زن که گوشه ای از رفتارش را دیدی!

پ ن:سوالات درج شده در متن صرفا جهت خارج شدن بخار از کله جنس مخالف می باشد و فاقد ارزش قانونی است.

پ ن :برگرفته شده از کتابهای: نگاهی به زن ، زن و نگاه ،نگاه زن ،نگاه ها به زن ...(کلا هر کتابی که به زن نگاه کنه)

تا جنون دیگر راهی نیست

delet — Fri, 02 Feb 2007 20:09:18 GMT

روز به پایان خود رسیده بود

مرد با نگاهی عجیب رو به آسمان، به باریدن باران نگاه میکرد.او خود را همواره در راه ، در رفتن به جایی غیر از آنجا که بود میدید.پس خانه را ترک کرد و به راه افتاد. او نمیدانست به کجا میرود ! آن مرد میدانست که باید برود.مرد دیوانه وار راه میرفت راه میرفت.گویی مدتها منتظر راهی برای پیمودن بود.در ابتدای راهش خود را بر سر دوراهی دید. مرد عاشق دوراهی بود،عاشق انتخاب های نادرست بر سر دوراهی.مرد بدون نگاه به راهی که بوی روشنی میداد وارد کوچه تاریک شد.

کوچۀ تاریک ،در شب بارانی کمی ترسناک به نظر میرسید.مرد میدانست که باید بترسد ! نه از تاریکی بلکه از انسانهایی که در تاریکی هستند.آن مرد ترسید و کمی آهسته گام برداشت. او در راه مردمی را دید که عینک آفتابی زده اند و میگویند که هوا آفتابیست. او نیز میخواست اینگونه فکر کند. اما آن مرد میدانست که هوا بارانیست پس از آنان دور شد و به راه افتاد.

همچنان که به جلو میرفت کم کم باریکه های نور ماه نیز از بین می رفت و مرد جلوی پای خود را نیز نمیدید و نمیدانست که به کجا گام بر میدارد.پس چراغ خود را روشن کرد تا همه جا را ببیند ولی زود آن را خاموش کرد.مرد فکر کرد که چراغ خاموش خطر کمتری دارد و با خود گفت:با چراغ خاموش خواهم رفت زیرا که نگهبان شب آن را روشن خواهد کرد.آن مرد چراغ خود را خاموش کرد و دوباره به راه افتاد. در تاریکی میوه ای پیدا کرد.بسیار خوشحال بود ولی وقتی کبودی روی میوه را دید آن را دور انداخت .او فکر کرد طبیعت یک فاحشه است! و فریاد زد طبیعت یک فاحشه است.بارن تند تر شد و مرد سنگین تر، به راه خود ادامه داد. در راه لحظه ای سایه ای را دید .مرد تنها بود. با دلهره به طرف سایه گام برداشت.سایه به یکباره ناپدید شد. سایه به کجا رفت؟ بارن میبارد و مرد به سایه فکر میکرد.او در راه تکه های سایه را که جا مانده بود دید و فکر میکرد که سایه آنها را جا گذاشته تا راهنمای راهش باشد. مرد نمیدانست از کجا می آید ولی میدانست به کجا می رود .او تکه ها را یک به یک برمیداشت و به راه خود ادامه میداد تا شاید سایه را پیدا کند.

مرد در راه صدای خنده شنید و ناخواسته به طرف صدا حرکت کرد.او بچه هایی را دید که به دور از چشم مادر ، در زیر باران نشسته اند و همدیگر را در آغوش گرفته اند و میخندند. مرد میدانست که فقط بچه ها میخندند و میتوان باور داشت که پشت خنده هایشان فقط خنده است. او نیز میخواست مانند آنها بخندد . "آن مرد همیشه میخندید.

او کودکان را ترک کرد و به راه افتاد.ساعتها بود که او راه میرفت و همچنان امید به دیدن نور در انتهای راهش را داشت. مرد تنها بود و گویی دنبال همدمی میگشت تا شاید چند لحظه ای تاریکی را فراموش کند، ولی....! او در راه تکه کاغذی خشک پیدا کرد.چیزی نبود که با آن بنویسد، پس انگشتش را زخم کرد و با خون خود شروع به نوشتن کرد.....او چیز های نوشت که به هنگام خواندن چیز دیگری به نظر می آمد. او از سکوت ، روشنی،جهنم ، جنایت و مرگ نوشت ولی نوشته هایش هیچ اثری در تاریکی نداشت.

باران میبارید و مرد به راه خود ادامه میداد در راه بوی بدی احساس کرد.به طرف بو رفت. بو از مرداب بود.مردابی بزرگ که آرامشی خاص به انسان میداد.اما آن مرداب بزرگ مرده بود و مرگ را قبول کرده بود . مرد خواست مرداب را نجات دهد، تا خواست آب را وادار به حرکت کند بوی مرداب بدتر از قبل مشاش را آزار داد، مرد فهمید که مرداب نه به راحتی مرده و نه به راحتی زنده خواهد شد .!.مرد سرش را به طرف آسمان بلند کرد . باران کمی آهسته تر شده بود.خواست به راه خود ادامه دهد که سایه را در کنار خود دید.مرد نگاهی به سایه انداخت ، سایه بوی خاک میداد او از ترس ,به عقب گام برداشت..سایه از او جدا نشد. مرد فرار کرد ، سایه جزئی از او بود.مرد ایستاد و ساکت شد. سایه گفت........!

مرد نیشخندی زد و دوباره به راه افتاد.

پ ن :کسی میدونه سایه چی گفت؟

پ ن :ساعت 4.30 صبح و من مثل یه سیم خاردار له شده بیدارم.دقیقا نمیدونم دارم چیکار میکنم . ظاهرا ملت به این کار میگن فکر کردن. پیش خودم میگم من که بیدارم ، حداقل به یه چیزی فکر کنم که به دردم بخوره. مادرم میگه پاشو. خواب دیگه بسه لنگ ظهر شد. ساعت اطاق خراب شده ! من خوبم؟